Harry studeerde lucht- en ruimtevaarttechniek, vond in die industrie weinig ruimte voor zichzelf en ging zijn heil zoeken in de maritieme sector. Tien jaar later zit hij er nog steeds, bij DEKC, zijn eerste werkgever. Als ontwerper zit hij aan de voorkant van een project: hij praat met eigenaren en eindgebruikers, geeft vorm aan wat begint als een klein idee, en vat dat samen in één tekening.
Tekst door DEKC-redactie
“Je kiest nu iets, en twee jaar later doet het ding dat je hebt gebouwd precies dat.”
Harry werkt ruim tien jaar bij DEKC, en hij kan zich moeilijk voorstellen dat hij iets anders zou doen. Het zit er al lang in. "Als kind waren het altijd vliegtuigen, dat soort dingen. Dat vond ik het leukst." Wat hem aantrok was nooit het vliegen zelf. Het waren de machines.
Grote machines
"Grote machines hebben iets dat bijna iedereen boeit, denk ik. Voor een deel is het al dat we zoiets überhaupt kunnen bouwen. Dat het werkt, dat je er echt grote dingen mee kunt doen."
Zijn interesse zat in de techniek, niet in de cockpit. In de maritieme wereld heb je mensen die varen, in de luchtvaart had je mensen die zweefvliegen. Harry hoorde daar niet bij. Hij kwam binnen via de berekeningen en de tekeningen. "Hoe werkt iets, hoe zit het in elkaar. In een technisch museum loop ik eerst naar de machines toe."
De toekomst voorspellen
Hij studeerde luchtvaarttechniek en deed zijn master in de richting ruimtevaart. Wat hem daar aansprak was concreet. Je maakt de berekeningen, je maakt de tekeningen, en in zekere zin voorspel je de toekomst. "De keuzes die je nu maakt, bepalen wat het ding gaat doen als het over twee jaar echt gebouwd is."
Zijn afstudeerwerk keek vijftien, twintig jaar vooruit, en zelfs op die afstand klopten de getallen. "Dat je zó ver vooruit kunt reiken en dat het dan precies doet wat je had voorspeld, dat greep me. En ik heb altijd wel iets met getallen gehad, dat helpt."
“Je kiest nu iets, en twee jaar later doet het ding dat je hebt gebouwd precies dat.
Aan de voorkant van een project
Wat Harry nu doet, zit helemaal aan de voorkant van een project. Hij praat met de eigenaren en de eindgebruikers, en geeft vorm aan iets dat vaak niet meer is dan een idee. "De klant weet meestal best goed wat hij wil. Hij heeft een beeld van waar het heen moet. Onze taak is om iets op papier te krijgen dat aan alles voldoet, dat elk vinkje zet."
Eén project begon bij een klant die een relatief klein schip nodig had dat tóch flinke kranen aan boord moest hebben om lading aan boord te tillen. Iemand heeft die behoefte, en vanaf daar werkt Harry het uit. "Dat doe je samen. Hoe geef ik degene die ons heeft ingehuurd het beste product dat ik kan maken, iets dat echt past bij wat hij zoekt."
Het is niet altijd de klant die begint. Af en toe ontwikkelt DEKC zelf iets, een idee om één aspect van hoe een schip presteert te verbeteren, en probeert het dan gebouwd te krijgen via een van de vaste klanten.
Eén tekening, en het idee erachter
Het begint met een general arrangement, een tekening van het schip met de grote elementen er alvast in, de onderdelen waarvan je weet dat ze er moeten komen. Daarachter zitten de berekeningen, verspreid over verschillende softwarepakketten, die toetsen of wat ze denken dat kan ook echt kan. "In het begin van het ontwerp gaat alles op die ene tekening, en uiteindelijk moet die kloppen. Dan kun je het project opschalen en er een team op zetten."
Maar de tekening is meer dan een tekening. "Je geeft vorm aan het idee achter het schip, en dat idee moet op die tekening overkomen."
Steeds vaker gebeurt dat in een 3D-model in plaats van alleen een platte tekening. Het is toegankelijker, en je kunt er doorheen lopen. "Iedereen kan door het model kijken en denken: hier stoot ik mijn hoofd, of hier gaat mijn lading nooit door het ruim. Je ziet het, letterlijk, voor je."
Voor Harry blijft het model waaraan hij alles afmeet. Als collega's de constructie in detail uitwerken, kijkt hij in het model hoe het allemaal in elkaar past. Een fantastisch middel om te communiceren, noemt hij het.
Waarom hij blijft
Tien jaar bij één bedrijf. Harry schrijft dat voor een groot deel toe aan de sfeer. Toen hij binnenkwam, ging de oudere generatie die de begintijd van het bedrijf had opgebouwd met pensioen, en kwamen er veel jongere mensen bij. Een deel van de ervaring liep daarmee de deur uit, geeft hij toe. Maar de sfeer werd er beter op. "Het voelt echt als een 'wij' hier. Iedereen staat aan dezelfde kant. Je hebt weinig van die interne concurrentie tussen functies of afdelingen. Het is ontspannen, informeel."
“Je hebt echt eigenaarschap over je eigen werk. Waar nodig word je bijgestuurd, maar niemand hangt over je schouder.
Dat vertrouwen geldt ook richting klanten. DEKC is niet groot en heeft weinig managementlagen, dus Harry heeft vaak direct contact met de mensen die bepalen welke kant een project op gaat. "De klanten die terugkomen hebben vertrouwen opgebouwd, uit eerdere projecten of door de mensen die hier zitten. Ze denken: DEKC heeft me daar goed geholpen, dat doen we weer."
Serieus in het werk, informeel eromheen. "Het is niet die stoffige kamer vol plechtige technici die je je van dertig jaar geleden misschien voorstelt. Er is ruimte voor een grap, maar het werk wordt heel serieus genomen." De afwisseling helpt, geen dag is helemaal hetzelfde. Maar het is de sfeer die hem vasthoudt. "Genoeg collega's blijven ook jaren hangen. Dat is een groot deel ervan."
Related
